15:51 maandag , oktober 15 2018
Home / Column / Column van Eltje Doddema – Winter

Column van Eltje Doddema – Winter

Winter

De zummer haar van t joar tot aan september nait aal te veul om hakken. Mor opains was e der din: n schiere noazummer dij zien best dee om t leed nog n beetje te verzachten. De schoulverkansies waren dou weliswoar al veurbie, mor de generoatsie koal- en grieskoppen konnen heur lol nait op. De fietspoaden waren swaart van d’e-bikes en de terrazzen waren in dij tied gries van t overjoarege volk.

De noazummer ging vlekkeloos over in d’haarfst. En op ain van dij aangenoame haarfstachtege doagen ston k opains, aan de raande van de Grode Maarkt in Stad, oog en oog mit n gerenomeerde, mor veuraal gepassioneerde streektoalschriever. t Was n Drentie en zien enthouziasme veur de streektoal in t aalgemain was (en is) biezunder groot.

 

t Gesprek ging over de hedendoagse gang van zoaken in streektoallaand: dat ter toch wel sproake was van n slim zörgelke ontwikkeln, dat t nait aal te rooskleureg was, dat ter veul te waaineg aanwas was van nijkommers, dat t jonkvolk zich mor waaineg interesseerde veur de streektoal….. Körtom: t ston der mit t Drents en t Grunnegs nait aal te best veur. t Verloop van dit gesprek haar ook 15 joar leden op dezulfde wieze optaikend worden kind.

“Wie hebben t Huus van de Taol. Jullie hebben toch ook zokswat?” zee mien gesprekspartner. “Joazeker,” zee ik. “Bie ons is dat t Huis van de Groninger Cultuur. En wie hebben n streektoalfunksionoares,” zee k der achteraan. De Drent nikkopde asof e onder d’indrok was. “Dat liekt ter op,” zee de  Drentse streektoalfanoat. “Din wordt ter zeker hail wat uut stro zet. En din binnen der zeker veul nije inietsiatieven,” ging de man wieder. “Kiek, as je de goie lu mor op t goie stee zitten hebben.” “Inderdoad,” antwoordde ik en wuir op t zulfde mement sikkom van de zokken reden deur n snokkel op n bakfietse. Ik nam òfschaaid van mien gesprekspartner en luip weerom richten t stee woar k mien auto parkeerd haar.

Onderwegens zakte de zunne aal wieder vot achter de bebaauwen en stak der  opains n kèlle wind op. Ik dook wat daiper in mien kroage, omreden de temperatuur ging in n ogenblik tied stief noar beneden. “t Wordt nou echt winter,” docht ik. En onwillekeureg koppelde ik dat joargetiede aan de stoat van onze streektoal. t Vrizze en t gruine ontbrekt. t Is op t heden min of meer teren op t verleden.

n Zörgelke ontwikkeln. Doar kin n konferentsie in t Europees parlement, mit as doul om de meugelkheden te verkennen om t Nedersaksisch beter over te brengen op toukomstege generoatsies, ook niks aan veraandern. Onze toal het nije impulzen neudeg. Politisi en belangenorganizoatsies van minderhaidstoalen kinnen mooi proaten, mor t komt aan op de toukomstvizie van gesubsidieerde belaaidsmoakers en uutvoerenden. De kultuurnota van de pervìnsie belooft ook nait veul gouds. Ain ding is zeker:  der rust n swoare en verantwoordelke toak op scholders van de gesubsidieerde krachten.

Wellicht zol de toukomstvizie wezen kinnen (of mouten) ais gerichter te kieken hou de streektoal veul intensiever en struktureler inbed worden kin in onze regiokultuur…….

Meer op www.eltjedoddema.wordpress.com

Controleer ook

Column van Henri Wierth

Hail dunne droadjes Zo nou en din heur je op radio of is der n …

error: Content is protected !!