10:55 dinsdag , augustus 14 2018
Home / Column / column van Henri Wierth – Kerstfeest

column van Henri Wierth – Kerstfeest

Kerstfeest

Sunterkloas het nog mor zuneg de hakken ligt en binnen n weke zai je overal weer de kerstbomen in de koamers stoan. n Hail feestelk gezicht in de regen- en störmachtege haarfstdoagen. Zai stroalen heur lichtjes noar boeten tou en dat geft n gevuil van bliedschop en waarmte. Dij kerstboomlampkes blieven de haile dag (en soms zulfs snachts)  branden en de boom wordt eerst   weer oproemd as t vuurwaark van oljoarsoavend roemschoots veurbie is.
As kind haren wie in huus ook n kerstboom. Dat was n eerlieks  sparreboomke, die je bie n toenman kochten. Elektrische lampkes bestonden dou nog nait, mor in dij versierde boom werden met n spesioal soort   lutje bloakertjes keerskes zet.
Dij keerskes mos je branden loaten deur ze mit n lusifer aan te steken. Inderdoad, slim brandgevoarlek! Doarom zette mien voader veur de zekerhaid mor n emmer wotter kloar om t begun van n braand te bluzzen, mog er ais wat verkeerd goan. En dat gebeurde regelmoateg as je de kranten uut dij tied ter op noalezen.
n Aander prebleem was, dat tiedens t branden van dij keerskes wel ais keersvet òfdruppen wol en dat von mien moeke nait zo schier. Heur vlouerbedekken kwam din onder de vetvlekken en dij kreeg ze der mit wotter en gruine zaibe mor stoer weer uut.
Doarom belegde mien voader veurdat de keerskes in de boom aanstoken werden de vlouer met olde kraanten, dij t vet opvangen mozzen.
Om kört te goan: t was n hail gedou veurdat de kerstboom braandde.
As t din eerste kerstdag was, werden de keerskes aanstoken en mit t haile gezin keken wie vol verwondern noar de lampkes en mien voader vertelde over lutje Jezus dij geboren wer in n kribbe in n staal in Bethlehem. n Mooi verhoal, woar wie as kinder t rechte nait van begrepen.
As t verhoal uut was traktaaierde moeke ons op de kerstkranskes dij aan de takken van de boom vastmoakt wazzen. En doarnoa zongen wie kerstverskes zo as wie dij op zundagschoule leerd haren. Daar is uit ’s werelds duist’re wolken en De herdertjes lagen bij nachte.
Zo’n dag wer der ekstroa lekker kookt en vonden wie dat t n biezundere dag was.
Op twijde kerstdag gingen wie noar de kerke om t kerstfeest van de zundagschoule te vieren en verheugden wie ons op t kedoboukje dat je din kregen.
Doar mout ik voak aan dinken as t kerstfeest is.
Tegenwoordeg is t hail aanders. Joazeker, der binnen wel kerstbomen zo as bliekt uut t eerste dail van mien verhoaltje, mor de maiste kerstbommen binnen van kunststof en worden t haile deur opborgen in deuze op zolder. De lampkes binnen elektrisch en der is gain gevoar van braand en vetvlekken.
Onder kerstboom liggen bie t haalfschaid van de mensen kedootjes dij t kerstmannechie brocht het. Sunterkloas hebben zo doarveur inroild.
Veul kinder hebben nog nooit heurd van lutje Jezus, omreden der goan mor waineg lu meer noar de kerke, loat stoan dat ze begriepen woar of t kerstfeest aiglieks om draait.
Lekker eten dou we nog wel. As we betoalen kinnen goa we noar n restaurant en loaten ons ale meugelke biezundere gerecht veurzetten. Of wie hebben d’haile femilie op veziede en goan we mit mekoar gourmetten.
Kerstverhoalen en kerstverskes worden nait zongen. En as dat wel zo is, din binnen t veuraal Amerikoanse laidjes uut kerstfilms. I’m dreaming of a white Christmas of Jingle bells.
Ik wens joe schiere kerstdoagen tou.

Henri Wierth

Controleer ook

Column van Henri Wierth

Hail dunne droadjes Zo nou en din heur je op radio of is der n …

error: Content is protected !!