14:40 maandag , oktober 15 2018
Home / Column / Column van Henri Wierth – n Geluud van stilte

Column van Henri Wierth – n Geluud van stilte

n Geluud van stilte

Binnen ie ook baange veur de stilte? n Bult lu hebben dat bliekboar. Ze hebben de bainen nog nait boeten t berre of ze zetten de radio aan. Nait om noar te luustern, mor gewoon omreden der din geluud in huus is. Ze vinden t mor niks as t zo stil is in huus. d’Haile doagen blift dat apperoat din aanstoan omreden as t zo stil is beelden de mensen zuk vanalles in. As t stil is vuilen ze bliekboar bedraaigd.  Denk mor ais aan t verhoal ’t Geluud van stilte’ uut t verhoalenbundeltje van Reinder Willem Hiemstra dat in 1999 uutgeven is as begunstersbouk van de Stichten t Grunneger Bouk mit dezulfde tuddel.
t Gaait over hou intens stilte wezen kin en wat je joe aal in de kop hoalen kinnen as je in de volkomen stilte aargens binnen.
Woar is aiglieks nog stilte? d’Haile doagen heur je de geluden van aander lu. Joen buren, de huusdaaier, n draaiende wasmesien en speulende kinder.
De dörpsgeluden van t verkeer. Der is tegenwoordeg ja gain moment meer dat t echt stil is. Aaltied gaait ter wel n auto veurbie en heur je stroatgeluden.
d’Haile doagen staait Radio Noord of n aander radiozender aan. Luustern dut gain aine, mor geluud mout ter wezen. Ook in t winkelcentrum is meziek te heuren, terwiel de geluden van t winkelnd pebliek toch al slim genog binnen.
Dou ik n zetje leden ais noar dokter mos, heurde ik in de wachtkoamer t bonkende geluud van de moderne popmeziek.
Vrouger was dat woarschienlek nait aans west en zongen de huusvraauwen bie gebrek aan n radio onder t waark.
Mensen binnen bliekboar baange veur de stilte. In stilte hol je joe van alles in t heufd.
In t verhoal van Hiemstra is dat ook zo. t Is stil. Der staait n auto. Wat is der mit dij auto?
Nou mag ik geern laange enden lopen. t Laifste deur kontraainen woar t stil is. Dat kin in de Veenkolonies nog. Midden overdag is t doar nog stil. De noatuur rust.
Zo luip ik op n fietspad tussen Zuudbrouk en Tripskomnie in de richten van de Boompieweg noar de ‘Heemtuin’.
Stil was t. Biezunder stil. De zunne ston glènde aan de locht en t ainegste geluud wat ik heurde wazzen de iemen en de muggen dij heur pad zöchtden langs de bloumen in de baarms.
Ik genoot van dij stilte. Ik was nait baange. Wat kon mie nou overkomen?
In n bochte mit n poar boskes schrok ik opains op van n auto, dij aan de kaande van de weg ston. Uit d’auto kwam inains n hels keboal van n geluudsinstalloatsie. In d’auto zaten n jongkerel dij doar mit n oardeg wichtje n potje aan t vrijen west haar. Dou ze mie vernamen wazzen schrokken ze dat ik heur overlopen haar en zetden ze gaauw de radio aan.
d’Haile omgeven was inains vergeven van t lewaai.
Zollen zukse verlaifde jongelu ook baange wezen veur de stilte?

Henri Wierth

Controleer ook

Column van Henri Wierth

Hail dunne droadjes Zo nou en din heur je op radio of is der n …

error: Content is protected !!