10:54 dinsdag , augustus 14 2018
Home / Column / Column van Henri Wierth – Schuld van de computer

Column van Henri Wierth – Schuld van de computer

Schuld van de computer

n Zetje leden mos ik n veraandern deurgeven aan mien autoverzekern. Ik bellen! Redelk vlöt kreeg k aine aan de liene. ‘Goedemorgen, met de verzekeringsmaatschappij, met Moniek’, klonkt opgeruumd en dapper.
‘Dag Moniek, ik heb n aander auto kocht, zolst dat veraandern kinnen. d’Olle mout ter uut en de nije mout ter veur in de ploats.”
‘Ik zal u doorverbinden meneer. Dag.’
Ik heurde wat klingeltjes en piepkes en dou nam aine op.
‘Goedemorgen, met Anja, wat kan ik voor u doen?’
Ik herhoalde mien bosschop. Anja vruig mie t hemd van t gat over d’olle verzekern en over de nije. Ik nam aan dat ze de boudel nou regeln zol.
k Ging der zulfs vanuut dat in heur computer mien veraandern vastlegd was. Hai ston ja, docht ik, stoef veur heur op t bero en omdat ik zulf ook mit n computer waark, ging k ter vanuut dat zai tiedens t gesprek de zoaken invoerd haar.
Drij doagen loater kwam der n pepier woarop ston dat mien nije auto in de verzekern zat, mor tot mien grode schrik ston d’olle der ook nog in. Dat klopde ja nait, want ik haar dudelk zegd dat dij deruut mos.
Ik weer bellen. ‘Goedemorgen, met de verzekeringsmaatschappij, met  Moniek’.
‘Dag Moniek, ik wil geern even proaten met Anja van d’autoverzekerns.”
‘Ik zal u doorverbinden. Dag.’
Weer de klingeltjes en de piepkes en doar was Anja.
‘Goedemorgen, met Anja, wat kan ik voor u doen?’
“Doe hest mien olle auto nait uutschreven, mien wicht, hou kin dat? Ik heb toch dudelk zegd dat dij uut de verzekern mout.’
‘Och meneer, wat vervelend, maar ik zal het dadelijk veranderen. Komt goed!’
Dou ik tillefoon deellegde haar ik t angstege gevuil, dat t nait goud kwam. En dat was ook zo, want dou ik drij doagen loater weer t pepier met de wiezegingen kreeg, bleek mien nije auto uutschreven te wezen en ston d’olle der nog in.
Ik wer der n beetje nareg van. Was dat nou zo’n dom wichtje? Kon ze nait goud luustern? Of zat ze te sloapen en dee ze mor wat?
Ik weer bellen.
‘Goedemorgen, met de verzekeringsmaatschappij, mit Moniek,’ klonk t opgewekt en bliede.
‘Dag Moniek, hier bin ik weer, mag ik dij sloapkop van n Anja van die. Ze het mien verzekern weer verkeerd veraanderd.’
“Och wat vervelend meneer, maar Anja is geen slaapkop, hoor, dij is heel attent en goed in haar werk.”
‘Doar heb ik tot nou tou niks van vernomen. Verbin mie mor even deur.’
Goedemorgen, met de verzekeringsmaatschappij, met Anja, wat kan ik voor u doen?’
“Dag Anja, hier bin ik veur de daarde moal. Doe hest mien verzekern nog nait goud regeld. Nou staait mien olle auto der nog wel op, mor mien nije is weer vot. Kinst dat nou in ainmoal goud regeln?”
“Niet boos worden meneer. Het komt helemaal goed, dat beloof ik u. Maar ja, hè de computer. t Is allemaal de schuld van de computer.”
Ik mos mie inholden om niks vervelends tegen t wichtje te zeggen.
De schuld van de computer. Dat is toch gebruuksveurwaarp, n apperoat, dij kin toch uut zukzulf niks verkeerd doun. Dat komt toch deur degene dij hom bedaint?
‘Luuster Anja, zitst doe zulf achter dij computer?’
“Ja meneer.’
‘Nou din moakst doe toch de fout. As t bie die in huus n grode rötzooi is, din ligt dat toch ook nait aan dien stofzoeger,’ perbaaierde ik kaalm te blieven.
’t Is bij mij geen grote rotzooi! Maar u heeft eigenlijk wel gelijk. Ik maak de fouten. Het wordt nu gegarandeerd goed geregeld.’
En tot mien grode verboazen kreeg ik drij doage loater n braifke,woarin ston dat mien olle auto uut en mien nije in de verzekern zat.

Henri Wierth

Controleer ook

Column van Henri Wierth

Hail dunne droadjes Zo nou en din heur je op radio of is der n …

error: Content is protected !!