21:32 vrijdag , februari 22 2019
Home / Column / Kerst column van Tonko Ufkes

Kerst column van Tonko Ufkes

n Kerstoavend

De dag wil niet goed op gaang kommen. Wat verdwoasd scharrelt Johannes deur t keukentje en zet dan vannijs theewotter op. Argens zit e dreum van vannacht hum nog aal ien e weeg en nou Jannie der niet meer is, kin er die dreum an gieneen vertellen.

Achter t glaas, ien boeten, is t gries en geregeld drupt wat regen; ien elks geval is t gien winterweer met snij, zo as dat eileks met e kerstdoagen heurt.

De wotterkoker fluit hum weer wakker; uut e kaast kommen de beschuten, botter, n theekopke en zukswat. Het wotter zoemt wat deur en noa n schofke begunt Johannes hiel zaacht met te zingen: ‘Jauchzet, frolocket, auf, preiset die Tage.’ De woorden kommen vanzulf noar boven. Eerst as Johannes humzulf zingen heurt wordt duudlek dat der wat gebeuren moet.

De hiele dag is hij ien e weer: meten, zoagen, spiekern, spannen en aalweg hinneweer tussen de zolder, de schuur en de woonkoamer. Gelukkeg, ien e middag is t zo wied en kin er zien dreum schildern.

Lege wolken hangen boven de krekt vallen snij, doar onder is n brede loan en de bomen goan tot het kerkje op e achtergrond en op e veurgrond lopen twee jonge mensen die nkander stief beetholden. Hij en Jannie.

t Duurt n best zet veur alles der opstijt en geregeld moet Johannes der eefkes bij zitten goan om uut te poesten. t Wordt al schiemereg en de keersen an weerskanten van e schildersezel kommen der bij aan.

As t schilderij zo’n beetje kloar is gijt de olde man der recht veur zitten en kikt, kikt sekuur noar de wolken, de loan met t kerkje en de twee jonge mensen. Vlak veur zien ogen lopen ze.

Hij lopt met Jannie toe de kerk uut – deur de snij. Jannie het net zongen, veur t hiele kerkvolk en veur hum, boven bij t örgel, woar hij op speulde, of zien leven der vanòf hong. Toen e dienst òflopen waas gingen ze beiden op huus an – as lesten – en ze mossen nkander wel beetholden. Beetholden om niet te vallen, ien t eerst, mor ok om nkander beet te holden. En ze wisten t beiden: zo mooi wordt het nooit meer.

Johannes wordt laangzoam wat wakker en vernemt dat t kold is ien e koamer. Van e keersen an weerskanten van e schildersezel is één uutgoan, de aander host.

Zaacht slut Johannes zien ogen en wat er dreumt is echt.

Controleer ook

Kerst column van Gerdina

Karstballen. Ok dit jaor weer de ballen van zolder haalt um de boom op te …

error: Content is protected !!